11 Sınıf Türk Dili ve Edebiyatı Yeni Lisan ve Milli Duygular Millî Edebiyat Şiiri Me v 2

Bugün 11. sınıf Türk Dili ve Edebiyatı’nda Millî Edebiyat’ın yükselişindeki iki önemli merkezden biri olan Yeni Lisan hareketini, Millî Edebiyat şiirinde görülen milli duygular ve üslup özellikleriyle birlikte işleyeceğiz. “Yeni Lisan” ifadesi, dili salt süsleme amacıyla kullanan ve Arapça-Farsça sözcüklerle aşırı kokan dil anlayışına karşı, sade, açık ve konuşma diline yakın bir edebi Türkçe’yi savunan bir akımdır. İkinci Meşrutiyet’in getirdiği kültürel canlanma, toplumsal duyarlılık ve milli şuurun edebiyata yansıması bu oluşumun temelinde yatar. “Dil, milletin vicdanıdır” anlayışı bir manifesto gibi benimsenir; arı Türkçe’nin, okunabilirliğin ve milletin sesine yakınlığın adresi burasıdır. Yeni Lisan mensupları, dergilerdeki polemiklerden değil de içerikten yanadır: temiz ve anlaşılır bir dil, yalın bir şiir; ağır ve gereksiz sözcük yığınları yerine samimi, vurucu imgeler. Şiirde vezin korunur; aruz ile hece birlikte kullanılır; sadece yabancı kökenli sözcükler değil, her türlü süslemeciliğin de yerine açık, doğrudan, öz Türkçe sözcükler geçer. Bu yalınlık, milli duyguları ifade etmek için daha güçlü bir mecra açar: vatan, istiklal, şehitlik, sabır, gayret ve kurtuluş hissi. Bu duyguların taşıyıcısı ise kimi zaman bir halk söyleyişi ile, kimi zaman ise ölçülü bir aruz dizgesiyle olur. Yeni Lisan ile Millî Edebiyat, hedef ve yöntemde birbirini tamamlar: Millî Edebiyat, toplumsal içerik, vatan, millet ve Kurtuluş Savaşı’nın ruhunu; Yeni Lisan ise bu içeriği taşıyacak dili, söyleyişi ve üslubu sadeleştirir. Özetle: içerik kurtuluşçu ve milli; dil ise arı, okunur ve samimidir. Bu ikili birliktelik, dönemin en etkili şiir atmosferini kurmuştur.